L' “Unio secundum Hypostasim„ chez Saint Cyrille
Statuto sensu quo « unio secundum hypostasim » jamdiu exponi solet, quaeritur utrum sensus is sit quo formula a S. Cyrillo inducta est in christologiam. Quia quaestio pendet a sensu quo, aetate S. Cyrilli, solebat intellegi vox ipsa « hypostasis », praemittitur inquisitio tum de vocis ipsius sensu p...
| Autore principale: | |
|---|---|
| Tipo di documento: | Elettronico Articolo |
| Lingua: | Italiano |
| Verificare la disponibilità: | HBZ Gateway |
| Interlibrary Loan: | Interlibrary Loan for the Fachinformationsdienste (Specialized Information Services in Germany) |
| Pubblicazione: |
1952
|
| In: |
Gregorianum
Anno: 1952, Volume: 33, Fascicolo: 3, Pagine: 351-398 |
| Accesso online: |
Volltext (lizenzpflichtig) |
| Riepilogo: | Statuto sensu quo « unio secundum hypostasim » jamdiu exponi solet, quaeritur utrum sensus is sit quo formula a S. Cyrillo inducta est in christologiam. Quia quaestio pendet a sensu quo, aetate S. Cyrilli, solebat intellegi vox ipsa « hypostasis », praemittitur inquisitio tum de vocis ipsius sensu primaevo, tum de aequivocationibus quas illius synonymia cum voce « οὐσία » induxit in controversias de ὁμοου̋σιος. In secunda parte, notata persistentia aetate S. Cyrilli sensus primaevi, ostenditur formulam « secundum hypostasim » sponte illi visam esse aptam, qua affirmaretur duarum Christi » hypostaseon « seu naturarum unio » inter se « vera » seu realis. Quia vero, non obstante illa earum sine confusione unione, S. Cyrillus nunquam voluit dici nisi « unam Verbi Dei 'hypostasim' seu 'naturam' incarnatam », contra formulam ipsam ortae sunt difficultates et accusationes, quas ipse nunquam plene superavit. Eas vero posteri, inde praesertim a concilio Chalcedonensi, praeoccupaverunt, distinguendo pressius « hypostaseos » et « naturae » notiones ipsas... Hinc orta est expositio qua, quin negetur quod volebat Cyrillus, naturas scilicet inter se uniri « vere », tamen excluditur eas uniri ratione sui. Non uniuntur scilicet nisi in hypostasi divina quae, etsi est realiter identica cum natura divina, tamen naturam humanam non habet sibi unitam nisi sub ratione formali hypostaseos, quae ab eadem illa natura divina distinguitur ratione. |
|---|---|
| Comprende: | Enthalten in: Gregorianum
|
