Le Péché Véniel dans la Théologie de S. Thomas d'après un livre récent
Ex fontibus cum editis tum ineditis collegit ordinavitque A. Landgraf sententias veterum scholasticorum de essentia peccati venialis, respiciens potissimum ad elementa ex quibus post illos S. Thomas conflaturus erat suam propriam sententiam; qua in unum rediguntur omnia quae dispersa disiectaque ant...
Main Author: | |
---|---|
Format: | Electronic Article |
Language: | French |
Check availability: | HBZ Gateway |
Fernleihe: | Fernleihe für die Fachinformationsdienste |
Published: |
Ed. Pontificia Univ. Gregoriana
1926
|
In: |
Gregorianum
Year: 1926, Volume: 7, Issue: 1, Pages: 28-43 |
Online Access: |
Volltext (lizenzpflichtig) |
Summary: | Ex fontibus cum editis tum ineditis collegit ordinavitque A. Landgraf sententias veterum scholasticorum de essentia peccati venialis, respiciens potissimum ad elementa ex quibus post illos S. Thomas conflaturus erat suam propriam sententiam; qua in unum rediguntur omnia quae dispersa disiectaque antea iacuerant. Praeprimis illustratur habitudo ad finem ultimum, Deum, qua qui carent actus humani, cum actuali tum virtuali, eo ipso sunt peccaminosi, etiamsi minime fini ipsi (quod sane proprium est peccatorum mortalium) adversentur. Venialis autem istiusmodi deordinatio duplici ex capite actui inesse potest: ex parte scil. obiecti, quod propter defectum rectitudinis sibi inhaerentem nequeat in finem ordinari, vel ex parte ipsius demum agentis, obiectum ex sese inculpabile non (ut par fuit) ordinantis in debitum finem. Unde patet, inter actus bonos et actus peccaminosos nullum dari medium actionis in agente indifferentis. In iusto autem cum nullus possit esse in finem ultimum motus nisi caritate formatus, sequitur omnes actus esse aut meritorios aut venialiter malos; quod posterius potest illis etiam intentionibus accidere quae ferant in materiam nulla ex parte inhonestam, si modo desit ordinatio aut actualis aut virtualis in finem caritatis. Campus igitur peccati mortalis a campo peccati venialis distat rationibus actuum internis toto caelo inter se diversis; nec pendet venialis peccati levitas, comparata ad mortale, ex defectu nescio quo intellectus, ibi malitiam mortalem non detegentis, ubi est. Quamquam nec in angelo potest materia peccati venialis intendi nisi actu in finem Deo contrarium ordinato, ac proinde mortaliter malo; nec in primo homine consistere potuit peccatum veniale nisi praecurrente mortali; nec in homine ipso lapso vita moralis inchoari potest peccato veniali. Opus eruditione refertum est optima; complebiturque ulteriore disquisitione de absolutione peccati venialis. |
---|---|
Contains: | Enthalten in: Gregorianum
|