UNA CONSEGUENZA DEL PRINCIPIO NEO-POSITIVISTICO DI VERIFICABILITA'
Iuxta neo-positivismum modernum valet principium verificabilitatis: « significatio propositions est in sua expérimentait verificatione » : aliis verbis : tantum id quod experiri potest existit. Ex hoc principio theoria relativitatis einsteiniana procedit. Dum enim in philosophia antiqua ex notione m...
Main Author: | |
---|---|
Format: | Electronic Article |
Language: | Italian |
Check availability: | HBZ Gateway |
Fernleihe: | Fernleihe für die Fachinformationsdienste |
Published: |
Edizioni Studio Domenicano
1955
|
In: |
Divus Thomas
Year: 1955, Volume: 58, Pages: 340-342 |
Online Access: |
Volltext (lizenzpflichtig) |
Summary: | Iuxta neo-positivismum modernum valet principium verificabilitatis: « significatio propositions est in sua expérimentait verificatione » : aliis verbis : tantum id quod experiri potest existit. Ex hoc principio theoria relativitatis einsteiniana procedit. Dum enim in philosophia antiqua ex notione metaphysica temporis universalis demonstratur universalis simultaneitas, A. Einstein definit simultaneitatem per experientiam. Experentia autem simultaneitatem indicat dependeter a motu relativo observatoris, quia signum quo mensura temporalis jactorum trasmittitur ad simultaneitatem inveniendam, hoc est lux, habet velocitatem finitam. Si lux haberet velocitatem infinitam, experientidm indicaret simultaneitatem absolutam; at lux habet velocitatem finitam, ergo experientia tantum simultaneitatem relativam indicat. Ergo, concluait Einstein, tantum simultaneitas relativa existit. Quibus opponimus principium verificabilitatis esse falsum in philosophia; ergo theoria relativitatis non habet sensum philosophicum, sed tantum physicum. |
---|---|
Contains: | Enthalten in: Divus Thomas
|