Blasfemie: een vergeefbare zonde in een seculiere rechtsstaat?: Rusland als testcase - Mykhaliuk, Khrystyna (Tijdschrift voor theologie, 2015)
Blasfemie stamt af van βλασφημία, een samenstelling van βλάπτω (beledigen) en φήμη (taal). Letterlijk betekent het onrespectvol spreken over iemand of iets. Het heeft ook de betekenis van ‘laster’ en ‘goddeloosheid’. In de loop van de geschiedenis wordt het exclusiever in een religieuze context gebruikt. Lange tijd wordt blasfemie gezien als een misdaad waarbij God gekrenkt wordt door middel van blasfemisch taalgebruik. Tegenwoordig definiëren we blasfemie als diverse vormen van aanstootgevend gedrag in woord en beeld, bijvoorbeeld een persiflage op religieuze beelden of heiligschennend spreken over God. Het fenomeen van blasfemie overbrugt de grenzen van de tijd en de wereldreligies. Vele landen kennen zogenaamde blasfemiewetten (of antiblasfemiewetten). In wat volgt, nemen we de Russisch-orthodoxe context als focus. Hoewel Rusland officieel een seculiere staat is, is er toch een groeiende samenwerking tussen de Russisch-Orthodoxe Kerk en de staat.