DE INCARNATIONE VERBI SECUNDUM S. HILARIUM PICTAVIENSEM (Cont.) - Giamberardini, Gabriele (Divus Thomas, 1947)
Divina humanis ubique ostendere Christum, contra Arianos dimicans, comprobare satagit Hilarius. Hoc quidem tribus praesertim ejus operationibus : bonitate videlicet, quia bonitas, cum virtus propria Dei sit, et propria quoque Christi qui terram pertransiit benefaciendo, Christum Deum esse revelat. Ubi igitur juvenem arguit qui ipsum bonum appellat, fidem deficientem in assertum non ipsum assertum reprehendit (art. I). Hoc ejus universali solidatur scientia. Si universalis, nullam prorsus suffert exceptionem, neque quoad judicii diem. Jam id a priori tenendum, cum tempus, sicut cetera creata, a Christo sit; et propria cujuscumque auctoris dignitas est sua agnoscere opera. Si nihilominus nescire aliquando affirmatur, ita intelligendum est quatenus non revelatur : non revelatur vel ad tempus differendum, vel ad scientiam aliis denegandam ad eorum tuendam perseverantiam, et hoc nescire dicitur (art. II). Operatio tandem ad probationem confert. Una enim, sicut in creations, ita et in humana dispensations, Dei et Christi operatio comprobatur ; ex una operatione una virtus, ex una virtute una natura. Haud hoc minuitur, immo solidatur ubi Christum dicitur nihil a se absque Faire posse: vult enim suum ipsum esse, non quidem virium incrementum a Patre oriri, confirmare (art. III).