Zou het oecumenisch palet niet veel rijker moeten zijn? - Spijker, Willem van't (TussenRuimte, 2020)
Als ik op zondagmorgen op een preekstoel van een van de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK) sta, zie ik in de regel kerkgangers met een blanke huidskleur voor mij. In sommige kerken zitten er naast blanke ouders gekleurde kinderen. Geadopteerd. Sinds het begin van deze eeuw zijn er een paar kerken die multicultureel zijn. Daar kijkt een regenboog van kleuren je aan. Maar over het algemeen zijn de CGK monochroom en monocultureel. Net zoals zoveel andere Nederlandse kerken en gemeentes. En op diezelfde zondag komen op andere plaatsen – of soms op andere tijden in hetzelfde kerkgebouw! – gemeentes van andere kleur en cultuur samen.